Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Όταν η επανάσταση αποδυναμώθηκε, οι ενδόμυχοι πόνοι κατοχυρώθηκαν και οι εαυτοί μου κλήθηκαν σε έκτακτη σύσκεψη

Posted by vnottas στο 29 Μαΐου, 2021

Ποιήματα του Νίκου Μοσχοβάκου

 

img7_30

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΤΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

Ήμουν παρών.

Η αναιδής Σαρλότ Κορντέ

βύθισε το εγχειρίδιό της

πολλές φορές στο σώμα του Μαρά.

Την άκουσα να του φωνάζει

– Να! Για να μάθεις κτήνος.

Εκείνος λουόμενος

με τη γύμνια tου προφανή

της αποκρίθηκε έκπληκτος

-Εσύ γλυκυτάτη Σαρλότ!

ήμουν στα πρόθυρα του έρωτα

μαζί σου όμορφη τουλίπα.

Σ’ εξορκίζω μην το ξανακάνεις

αποδυναμώνεται έτσι η επανάσταση

σας αποχαιρετώ όλους οριστικά.

.

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΕΝΔΟΜΥΧΟΥ ΠΟΝΟΥ

 

Μνήμες οξειδωμένα τριαντάφυλλα του κήπου μας

σκουριασμένες αποχρώσεις στην υγρασία του χρόνου

με μυρωδιές πανάκριβες γαλάζιου περιγράμματος

επιστολές που έφεραν περιστέρια ταχυδρόμοι

πριν ο αλέκτωρ της γειτονιάς λαλήσει

ασήμια και χρυσαφικά εκείνης της εποχής

σφιγμένα στις ιδρωμένες χούφτες του μυαλού μου

με τη σφραγίδα του ενδόμυχου πόνου.

Τραγουδώ κι υποψιάζομαι πως όταν ξημερώσει

θα βρω πάλι κάτω απ’ το τραπέζι

του πατέρα μου τη χαμένη εφημερίδα

γεμάτη ειδήσεις από οράματα καλύτερων ημερών

κι αισιόδοξες προγνώσεις του καιρού

που θ’ ακολουθήσει τις επόμενες ώρες

για να θρέψω τις προσδοκίες μου.

Ξέρω καλά τι με περιμένει μόλις περάσει η άνοιξη

κι αναλογίζομαι τις πυρκαγιές

που θα κατακάψουν τα όνειρά μου.

Κανείς δε θα με υπολογίζει

κανέναν δεν περιμένω για να με σώσει

αφού το κίτρινο του καλοκαιριού τυλιγμένο

με το γαλάζιο τ’ ουρανού και της θάλασσας το μπλε

είναι πια τα χρώματά μου

αλλά και πάλι γνωρίζω ότι μόνος θα πορεύομαι.

.

ΟΙ ΕΑΥΤΟΙ

Συναντηθήκαμε σήμερα τη νύχτα

με τους πολλούς εαυτούς μου

και εκείνους που λίγο γνωρίζω

μήπως και αποφασίσουμε

και ξεφορτωθούμε κάποιους

που ίσως κατέληξαν ανεπιθύμητοι.

Δεν έλαβα καθόλου τον λόγο

μόνο έκπληκτος άκουγα

να λένε μερικοί από αυτούς

-δήθεν ελεύθεροι-

πως μόνο με όνειρα

αξίζει να ζούμε

και μ’ ανεπίτρεπτες χαρές

να τρεφόμαστε αποκλειστικά.

Ακόμα μιλούσαν σαν παντογνώστες

κατακτητές του σύμπαντος

με αμετροέπεια τρανταχτή.

Όταν σιγά-σιγά αποσύρθηκαν οι άλλοι

εαυτοί μου οξύθυμοι κι εμμονικοί

στριφογύρισα άβολα στο κρεβάτι μου

και φρόντισα να τους λησμονήσω.

Αποκηρύσσω τους κομπαστές

κι ασύμμετρα συμφεροντολόγους

που δήθεν αντιπροσωπεύουν τη ζωή

και μένω μόνο μ’ έναν

και στην ανάγκη άλλους δυο τρεις ακόμα

μα την αλήθεια είναι αρκετοί

σα μάρτυρες ενός δρόμου

που φτάνει μέχρι την αιωνιότητα.

αρχείο λήψης x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

 
Αρέσει σε %d bloggers: