Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Posts Tagged ‘Λευτέρης Μανωλάς’

Ποιητικές παραβολές ή  Ο Μαρσύας στο φεστιβάλ άσματος

Posted by vnottas στο 5 Αυγούστου, 2022

 

Ένα ποίημα του Λευτέρη Μανωλά 

       

 

ΚΑΛΠΙΚΗ  ΛΥΡΑ

Είχε νυχτώσει για τα καλά στις

                             Συρακούσες

Φόρτωσαν και φορτώθηκαν

στην παρατημένη διήρη

Η μυρουδιά της θάλασσας

καθάρισε τα ρουθούνια τους

από της φυλακής τη μούχλα

Τα κουπιά δεν σταμάτησαν

το κτύπημα στα σκοτεινά νερά

Με βάρδιες δίχως τελειωμό

Μέχρι να διαπλεύσουν τις στήλες του

                                          Ηρακλή

και από τους διώχτες τους να

                                   ξεφύγουν

..

Τα μερόνυχτα, αιώνες του πριν

Έτσι σαν να ήταν πάντα

Ο ήλιος ξέραινε τις πληγές

Ύπνος δίχως όνειρα να ξελογιάζουν

Στον αφιλόξενο τόπο, πέρασαν

                                     χρόνια

πόδια να σταθούν, γιατάκι να

                                  ξαπλώσουν

.

Από τα χρόνια της άφιλης Ελίζαμπεθ

Έφεραν και ήλθαν μόνοι τους

ράτσες δυνατές και διψασμένες

για χρυσάφι και εκδίκηση

για τις πατρίδες που χάσανε

Με τον καιρό στήσανε λάβαρα κλεμμένα

αποκλήρωσαν, με αίμα, τους ντόπιους από

                                                    γνώμη

Κέντησαν σημαίες, που δεν είχαν

                                  τελειωμό

Κερδίσανε σε δύο Μεγάλες Ανθρωποθυσίες

πρωτεία που άλλοι δε θελήσαν να κρατήσουν.

.

Με το έμπα της χρονιάς του δράκου

ο συνασπισμός όλο και αυγάταινε

                                      ανατολικά

Σημάδι και μέτρο της υπακοής

ήτανε, κάθε τόσο, οι ψήφοι των

                                   Πόλεων

στους Μουσικούς Αγώνες, για τα

άσματα που τους πείθανε να ψηφίσουν

.

Στους φετινούς αγώνες, κατάφεραν το

                                           απρόσμενο

Κέρδισε τον κότινο, απ’ όλα το πιο

                                        άσχημο

Υποταγής, πια, σινιάλο   

Άσμα που τραγούδησε ο ίδιος ο άρχοντας της

                                                   πόλης

ο αυτοαποκαλούμενος Μαρσύας.

Τα δώρα, που βιαστικά του στέλνανε

φωτιά και στάχτη γίνανε

και αντί ο ψευτοΜαρσύας μυαλό να

                                       βάλει

συνέχισε, ξεδιάντροπα, τον

                             Απόλλωνα

να κογιονάρει, προσφέροντας για

                                         θυσία

καλάθι, με κίτρινα ηλιοτρόπια.

Που χάρτινα, χρωματιστά

                           αποδειχτήκαν

 

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Ο Ρασπούτιν του τριωδίου

Posted by vnottas στο 19 Μαρτίου, 2022

Ένα ποίημα  του Λευτέρη Μανωλά

«RASPUTIN»

Ήτανε τέτοιες  οι μέρες

 αρχή τριωδίου

Οι εσπερίδες γίναν του συρμού

Οι βραδιές παντού

γέμιζαν μελωδίες, ρυθμούς

Ο καθένας, αναζητούσε ένα νεύμα

Μια, εύκολη, δικαιολογία

για ένα πλάνεμα

*

Όσοι μένανε, άβουλοι,

καθιστοί στην  πολυθρόνα

επειδή, δήθεν,

δεν ξέρανε το χορό

εδώ παραμένουνε και τώρα

*

Είναι τα πόδια που δεν τα ορίζουν

Μα και ταίρι, δεν υπάρχει να ταιριάξουν

Άφωνο το δάκρυσμα, του εσπερινού

*

Ίσως με το βραδινό λικέρ

Ξεγελασθεί, στα όνειρά του

Ν’ ακουσθεί εκείνος ο ρυθμός

που  κάποτε,

δεν θέλησε να χορέψει…

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Πρώτο ταξίδι, κάποτε…

Posted by vnottas στο 18 Δεκεμβρίου, 2021

Ένα ποίημα του Λευτέρη Μυλωνά

 ΑSIYE  HANUM

   Δίπλα στους καφέδες

        απλώσανε τις μνήμες τους, στο τραπέζι

     χίλιες δυο εκείνες και ολοζώντανες,

       τέσσερις  φίλοι αυτοί και μαραμένοι

       Σαν Ιωαννίτες με σκουτάρια,

  να τις μερέψουν

. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Καθώς δεν είναι πια νωρίς…

Posted by vnottas στο 11 Νοεμβρίου, 2021

Καθώς δεν είναι πια νωρίς, οι κλεψύδρες αρνούνται να αναστραφούν  και ο τελευταίος Αρχειοφύλαξ απολύεται λόγω εκσυγχρονισμού, μόνη ελπίδα απομένει η ξεχασμένη νεράιδα που ξέρει να δίνει και να παίρνει χωρίς να κρατάει ζυγαριά…

Τρία ποιήματα του Λευτέρη Μανωλά. 

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ  ΙΙ

 

Καθώς ο χρόνος κύλαγε αθόρυβα

χωρίς την άδεια τους να

                            πάρει

και δίχως τα ίχνη του να

                          αφήσει

Ξαφνικά ανούσιο πια

                         φάνηκε

την κλεψύδρα ν’ αντιστρέψουν

Με το βλέμμα να έχει κιόλας

χαράξει τη διαφυγή τους

Από όλα τα μετρήματα

Εντούτοις, το παρόν έστεκε

                        μπροστά τους

μακρύ, σαν μια συνέχεια

                       ατελής

Ψευδαίσθηση αντανακλάσεων

                           πολλαπλών

μιας λεωφόρου ευκαιριών

που το απροσδιόριστο τέρμα

όριζε αναβολές, για κάθε

                               προορισμό

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Της θλίψεως υπεριπταμένης…

Posted by vnottas στο 2 Σεπτεμβρίου, 2021

 

Καθώς η θλίψη υπερίπταται,   θα ενδώσει -άραγε- ο ποιητής στο φιλοσοφείν ή με κρυφό χαμόγελο θα της κλείσει το μάτι;

Τρία ποιήματα του Λευτέρη Μυλωνά

 

ΦΤΕΡΩΤΗ ΘΛΙΨΗ

 

Πού να τόξερα

Πως με ποιητή

Είχα να κάνω

Ροδοσταμιές να φύτευα

Άφθονο ροδόσταμο

Σε χέρια ντελικάτα

Ακούραστα ν’ αποθέτω

Να ξεδιψούν

Πετροχελίδονα

Τριγόνια

Συκοφάγοι

Την ομορφιά να τραγουδούν

Που αναγκαστικά

Αφήνουν …

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Ένα ποίημα για τον Μέμνωνα…

Posted by vnottas στο 2 Αυγούστου, 2021

Ποίημα του Λευτέρη Μυλωνά με αναφορές στην αρχική περίοδο της μεγάλης ασιατικής εκστρατείας  του Αλέξανδρου και κεντρικό ήρωα τον Ρόδιο στρατηγό Μέμνωνα (μισθοφόρο στην υπηρεσία του Δαρείου)

      ΜΕΜΝΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Δεν το εσυνήθιζε, κατά τις εκστρατείες

σε κατάλυμα διακριτό να μένει

και γύρω, οι λογιώ – λογιώ μισθοφόροι να το

                                                       ξέρουν

Προτιμούσε ν’ αγρυπνά, για τα μελλούμενα

των αστεριών, ο ίδιος να τα ερμηνεύει.

Από τον καιρό του Αρτάβαζου, κρυφό, τον

                                                    Μυρσία

υπασπιστή του είχε, από τα προξενιά, που

τούταξε, με μια όμορφη λινδιακιά

που του γλύκαινε τη ζωή και δεν άφησε

                                                 ποτέ του

Στο καθήκον του πιστός, ο μυστικός

θα  κατηφόριζε προς τα κακόφημα της

                                                   Λέσβου

πληροφορίες να συλλέξει. Της περσίδας

μάνας του αρχιναύαρχου, το φυλαχτό

πέρασε στο λαιμό του, πριν ξεπορτίσει

Το βράδυ, μονάχος, ο  στρατηγός θα κοίταζε

                                                    τον κόσμο

Ωστόσο, κάτι τούφεραν να δειπνήσει

δίχως ιδιαίτερες, πρόσεξε, προφυλάξεις

Πριν το ξημέρωμα, ένας σφάχτης

την αναπνοή τούκοψε και ιδρώτας

μούσκεψε τα λιτά στρωσίδια.

Όσο προσπαθούσε, τη μορφή της μαγείρισσας

να φέρει στο νου του, χίλιες άλλες μορφές

ξεφύτρωναν μπροστά του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Νίκες που απαιτούν Επιστροφή

Posted by vnottas στο 16 Ιουνίου, 2021

‘Ένα ποίημα του Λευτέρη Μανωλά

     ΠΛΕΥΣΗ ΠΡΥΜΝΗΣ

images (2)

                                  Αίφνης ο ουρανός σκοτείνιασε

                                  βασίλεψε, μετέωρος, ο ήλιος

                                  οι καπνοί ένα με τα σύννεφα

                                  ακούνητοι από τη φρίκη

                                  ανήμπορες της Κασσάνδρας οι

                                                                 κατάρες

                                  τις θύελλες των λόγων της να

                                                               σηκώσουν

                                  και μάταια μετανοών ο

                                                                 Αίας

                                  δίχως πνοή στα στήθη

                                  το ξόανο της κακιωμένης

                                                             Αθηνάς

                                  έσπρωχνε να ορθώσει.

                                

                                  Ασήκωτα  από τα λάφυρα

                                  και τον τρόμο, τα πόδια των

                                                               Αχαιών.

                                  και των καραβιών τους

                                  οι  καμμένες πλώρες•

                                  σημάδι, για τα βέλη

                                  αδύνατης επιστροφής

                                  που τώρα ανάγκη την είχαν.

αρχείο λήψης (3)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

Τα Πρέπει και ο Σιωπηλός Εφιάλτης

Posted by vnottas στο 31 Μαΐου, 2021

 

Από τον Λευτέρη Μανωλά (1): Σκέψεις εκ των τελείως υστέρων

 

                                             ΠΡΕΠΕΙ

                                      Από τα πρέπει, σαν ήρθες

                                       δεν σου κακοφάνηκε

                                       το πρώτο  της νοσοκόμας

                                       ύστερα βροχή τα πρέπει

                                       της μαμάς

                                       της δασκάλας

                                       του αφεντικού

                                       του πολιτικού

                                       του στερνού γιατρού

                                       του νεκροθάφτη.

                                       Έπρεπε να είχες αντισταθεί

                                       σκέφτηκες, σαν έφευγες

                                                                   για εκεί

                                       κι’ αφού, πια, είχες κληροδοτήσει

                                       τα ίδια πρέπει.

                                      Ίσως, σκέφτηκες,  δεν έπρεπε

                                       ν’ αφήσεις τέτοια διαθήκη.

.

             975_n

Από τον Λευτέρη Μανωλά (2): Για τον έτερο εκ των δύο Εφιαλτών (όχι τον πασίγνωστο τραχίνιο προδότη, αλλά τον λιγότερο γνωστό ηγέτη των Αθηναίων δημοκρατικών).

.

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

                                 Στον

                      Χρήστο Γ. Ρήγα

 

Άγρυπνοι ξέμεναν οι αρεοπαγίτες

ψάχνοντας ταιριαστό ιδιώνυμο

για το γιο του Σοφωνίδη,

μα τίποτε δε σκίαζε

την πτώχια και την ηθική του

                                 ανδρός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Ρυτίδες…

Posted by vnottas στο 10 Μαΐου, 2021

Ποίημα που έστειλε στο Ιστολογοφόρο ο Λευτέρης Μανωλάς. Λίγο -πολύ πάνω στο ίδιο θέμα θα βρείτε μεταφρασμένους στίχους του Μπρασένς εδώ και  εδώ

4aa3ae0e89649d6fc831d62d79920a18 

 Σε ποιες θάλασσες

                                                  αλιεύουν βεβαιότητες

                                                  σε ποιες πυρές τις ψήνουν

                                                  για να σκληρύνουν;

                                                         Από το ποίημα του Απ. Παλιεράκη

                                                       «Εκ του πόνου δύο Επετείων του Ιούλη»

*

ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ  ΡΥΤΙΔΩΝ

Του περασμένου χρόνου η

                          αβροχία

δεν μάρανε της φοινικιάς τα φύλλα

                                      μονάχα

Μα κι εκείνη, του προσώπου σου  την

                                       ομορφιά

που οι ρυτίδες πρόωρα το κυριεύσαν

.

Πίσω από τη μια, τα δάκρυα

της έλλειψης, μιας αγκαλιάς

                             κρυβόταν

Στη διπλανή, το απρόοπτο χάσιμο

της ανέμελης συναναστροφής, τα

                                   χαμόγελα

.Synefia

Πώς να ομολογήσεις, για εκείνη την Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Απαγορευτικό εξόδου

Posted by vnottas στο 9 Μαρτίου, 2021

Από τον Λευτέρη Μανωλά

images (2)

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΕΞΟΔΟΥ

Η μουσική των λόγων σου με

                           συνεπήρε

Κι ως την ακολούθησα

Έχασα τα λογικά μου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Έκαστος και η αυτού βάσανος

Posted by vnottas στο 12 Φεβρουαρίου, 2021

αρχείο λήψης (7)

Τον καιρό εκείνο, τότε που όπου κι αν κοίταγες, μπροστά ή πίσω, οι τόποι είχαν μπλεχτεί και ακινητοποιηθεί ενώ οι χρόνοι ανακατεύονταν ασταμάτητα, δύο τύποι τράβηξαν την προσοχή δύο ποιητών. Τον ένα τύπο, στρατηλάτη που ονειρευόταν με την τεχνική της ¨άσκησης επί χάρτου¨, τον εντόπισε ο Νίκος (Μοσχοβάκος) τον άλλο, έμπορο που αναλογιζόταν ισολογίζοντας, τον ανακάλυψε ο Λευτέρης (Μανωλάς).

Ιδού οι περιγραφές:

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ (Μοσχοβάκος)

Σ’ αυτήν την πολιορκία

δεν θα κάνω χρήση

του πολιορκητικού μου κριού.

Έχω άλλα όπλα πιο απρόβλεπτα

για να κατακτήσω το κάστρο.

Εξάλλου δεν επιθυμώ

τη συντριβή του αντιπάλου

μόνο την υποταγή του θέλω

ν’ αποδεχθεί τους όρους μου

κι έπειτα θα τύχει της επιείκειάς μου

αφού θ’ αρχίσει σιγά-σιγά να κατανοεί

πως ήταν απρόσφορο

να μου αντισταθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μετά αποδείξεως παραλαβής

Posted by vnottas στο 4 Φεβρουαρίου, 2021

Ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο και τον Λευτέρη Μανωλά. Στις αγκύλες λέξεις παρουσίασης.

engine

[Σκηνικό: ΕΝΩ]    Η ΠΟΛΙΣ ΕΚΟΙΜΑΤΟ    (Μανωλάς)

Η μέρα αποσύρθηκε

                    βιαστικά

Σαν τα αποδημητικά

με τις πρώτες δροσούλες

Τα δάκρυα δεν εδίστασαν

                  να παγώσουν

Ο πέπλος της νυκτιάς

                      ασήκωτος

Όλα τα κουκούλωνε

Όλα τα τύφλωνε

Όλα τα κούφαινε

Η νύχτα ξέχασε να υφαίνει

                              όνειρα

Το ξημέρωμα βρήκε την ημέρα

                           στο σκοτάδι

Τις στίβες από λευκές Βεβαιώσεις

Κατ’ Εξαίρεση Μετακίνησης

ο Γαρμπής απρόσμενα

                           σκόρπισε

Στις λεωφόρους, στα σοκάκια

έκοβε βόλτες, μοναχά

                        η σιωπή….

*   

                                                Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »