H jota (λαϊκός ισπανικός χορός) των φοιτητών. Zarzuela 1875
*
[Από τις ¨Ζωγραφιές μου¨ - Λάδι σε χαρτόνι - Άνοιξη 2015]
*
*
Κεφάλαιο Α5
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. Στοπ καρέ στον Βαρωνάκο.
Στο σημείο αυτό και εσείς αγαπητοί και μη αναγνώστες, που έναντι ευτελούς αντιτίμου (σε σχέση με την τιμή του χαρτιού, τις απαιτήσεις των εκδοτών, το ύψος των ενοικίων, την τιμή της πίτας με γύρο, το αντίτιμο των εισιτηρίων, το αντίτιμο της τιμιότητας και των λοιπών απαραιτήτων για την επιβίωση του συγγραφέα), έχετε τη σπάνια ευκαιρία να κρατάτε στο χέρι σας το αριστουργηματικό αυτό χρονικό της ζωής των διανοιών της πόλης μας κατά τους χρόνους εκείνους, δικαιούσθε την περιγραφή τόσο των βασικών και όσο και των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του καθηγητή κ. Ευάγγελου Βαρωνάκου, προτού εξαφανισθεί στο ιδιαίτερο γραφείο του στο βάθος του διαδρόμου, όπου τον περιμένει μία ακόμη καταλυτική επαφή διεθνούς επιπέδου.
Ο καθηγητής Βαρωνάκος λοιπόν, ο οποίος υπήρξε κατά την έναρξη της πανεπιστημιακής του θητείας ένας μέσος κοινός θνητός, ούτε ψηλός ούτε κοντός, ούτε χοντρός ούτε αδύνατος, ούτε μελαχροινός ούτε ξανθός, έπειτα από μία αξιοζήλευτη προσπάθεια της ισχυρής του θέλησης, είχε καταφέρει να πλησιάσει αυτό που ανέκαθεν νόμιζε ότι αποτελεί το μυστικό της επιβολής των ιδιοφυϊών:
Είχε γίνει τύπος!
Η προσπάθεια είχε αρχίσει με το να αφήσει τσιγγελοειδή μύστακα, ο οποίος στη συνέχεια μετατράπηκε σε μογγολοειδή. Μη ικανοποιημένος τον πλαισίωσε με γενειάδα αλά Μάρξ (της γεροντικής ηλικίας).
Μετά, άφησε να κατεβούν ως την αρχή του πλούσιου σβέρκου του τα μουσταρδί μαλλιά, που όμως παρουσίαζαν ένα μικρό πρόβλημα ως προς το μπροστινό μέρος όπου ανέκαθεν εφύτρωναν σε απόσταση 2,5 εκατοστών από τα σμιχτά φρύδια. Ο Βαρωνάκος έλπιζε ότι η ηλικία της ωριμότητας, την οποία ενδόξως διήνυε, θα του φάρδαινε αναπόφευκτα το κούτελο σε διαστάσεις γενικότερα αποδεκτές.
Στη συνέχεια φρόντισε την σωματική του εμφάνιση, η οποία δεν μπορούσε βέβαια να ψηλώσει ή να κοντύνει, μπορούσε όμως να διευρυνθεί και να αποκτήσει τη διάμετρο και την επιβλητικότητα ενός Ορσον Ουέλες ή κάποιου άλλου αντίστοιχου διάσημου κητοειδούς.
Ένα ζευγάρι σκούρα γυαλιά έγινε το απαραίτητο συμπλήρωμα της αμφίεσής του, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να αποκτά (ενίοτε) βλέμμα μυστηριώδες και ανεξερεύνητο.
Τη γενική εικόνα ολοκλήρωνε ένα ξεκούμπωτο (κατά κανόνα) καρό γιλέκο με τσεπάκι για επικρεμάμενο ρολόι λατινικής αρίθμησης, που έδινε τον απαραίτητο μεταμοντέρνο τόνο στην όλη αρχιτεκτονική του δομή, ενώ ένα ζευγάρι έξτρα φαρδιά παντελόνια διευκόλυναν τις συχνές του μετακινήσεις σε συνεργασία με ένα ζευγάρι παντουφλέ παπουτσάκια.
Η προσπάθεια για ιδιοφυές ίματζ αποτελούσε ένα μόνο από τα μέτρα που έλαβε ο Βαρωνάκος στην αδυσώπητη πορεία του προς την κορυφή.
Δύο άλλα, εξ ίσου σημαντικά και αποδοτικά μέτρα ήταν ο γάμος του με την όχι ιδιαίτερα όμορφη αλλά πάντως γλυκιά και ανεκτική και προπαντός πάμπλουτη κόρη του γνωστού τοπικού οικονομικού μεγαλοπαράγοντα Τζόνι Καρχαρέα, καθώς και η εγγραφή του σε ένα από τα κόμματα εξουσίας.
Έτσι, εξοπλισμένος με όλα τα αναγκαία για μια καριέρα αντάξια των ονείρων της μαμάς του της συχωρεμένης, θα μπορούσε να ατενίζει με εμπιστοσύνη το μέλλον, εάν η μάλλον ανικανοποίητη και ανασφαλής φύση του δεν τον ανάγκαζε να μην επαναπαύεται και να μπλέκει όλο και περισσότερο σε καταστάσεις που τον έκαναν να τρέχει συνεχώς από ‘δω κι από ‘κει.
Όπως τώρα, για παράδειγμα, που ως ευτραφής πύραυλος και αφού είχε ανατρέψει τον ανυποψίαστο Δέλτα, κατευθυνόταν ολοταχώς προς το ραντεβού του με τους αλλοδαπούς.
(Το πολυτεχνείο τρέμει/συνεχίζεται)
Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο 
Σχολιάστε