Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Archive for Μαρτίου 2021

Πως να πουλήσετε τη μοτοσυκλέτα σας στην Ινδία…

Posted by vnottas στο 27 Μαρτίου, 2021

INDIA 3

Οι επισκέπτες του παρόντος ιστότοπου τον Βασίλη Μεταλλινό τον ξέρετε. Αν όχι μπορείτε να τον πληκτρολογήσετε (ως ονοματεπώνυμο) εδώ αριστερά στην ¨αναζήτηση¨ και θα βρείτε κείμενά του που δημοσιεύτηκαν παλιότερα στο Ιστολογοφόρο. Σας υπενθυμίζω ότι πρόκειται για φίλο αρχιτέκτονα, κένταυρο, μοναχικό δίκυκλο ταξιδευτή, καθώς και πνευματώδη καταγραφέα εμπειριών. Οι φωτογραφίες είναι επίσης δικές του. Σήμερα λοιπόν έχουμε και λέμε:

INDIA, ιστορίες καραντίνας με click away

Everybody’s talking at me
I don’t hear a word they’re saying
Only the echoes of my mind… (Harry Nilsson)

.

Δεκέμβριος, 2017. Φεύγω  από το Madurai ξημερώματα  προς νοτιοδυτικά γενικώς, για να βρώ την ΝΗ 44. Με βροχή. Στόχος η Βομβάη. Σε μιά βδομάδα η φωνή της Τουρκάλας:  «Ladiesand gentlemen, welcome onboard Flight TK6540, please fasten your seatbelts » και τα λοιπά και τα λοιπά…

Εικοστή έβδομη μέρα στο Tamil Nadu κι αρχίζω τον δρόμο της επιστροφής, γιατί ως γνωστόν οι γυναίκες και τα οστρακοειδή αντέχουν  μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια στην αναμονή… Μετά γίνονται δηλητήριο!

Οδηγώ  στον ανοιχτό δρόμο μέσα στo πρωινό κυκλοφοριακό χάος , χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά από οποιονδήποτε άνθρωπο με γνωρίζει κι αποκομμένος από οτιδήποτε μου δίνει μια αίσθηση ταυτότητας.

Είκοσι επτά μέρες περιπλανώμενος,  χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, χωρίς να γνωρίζω τι με σπρώχνει, να συνεχίζω. Για ν’ αγγίξω την ταυτότητα των λαών? Μήπως από δίψα για έξαψη και περιπέτεια?  Ή επειδή έχω μεγαλώσει και θέλω να καταλάβω κάτι …πριν να ‘ναι πολύ αργά?  Όχι …μη το βαρύνουμε το πράγμα.

Πηγαίνω απλά  για να δω τι θα γίνει …αν μ’ εννοείς φίλτατε αναγνώστα.

Κόρνες και φρεναρίσματα μπροστά σ΄ ένα κοπάδι ιερές αγελάδες, αραχτές ξάπλα πάνω στην εθνική οδό, διακόπτουν την  υψηλή διανοητική διερεύνηση βαθέων ερωτημάτων. Πλακώνομαι στα φρένα  και μ’ έναν ελιγμό στ’ αριστερά αποφεύγω την παρτούζα μ’ ένα καραστολισμένο με puja flowers λεωφορείο ΤΑΤΑ που μ’ ακολουθεί κι ένα υπερφορτωμένο ημιφορτηγό με μπανάνες που έγραφε στην πίσω πόρτα «Horn please»…

Συνηθισμένα πράγματα στους δρόμους της Ινδίας που άμα δεν τ’ αποδεχθείς,  χωρίς να το καταλάβεις από την National Highway 44 …βρίσκεσαι να οδηγείς στην λεωφόρο με τους μαρμάρινους σταυρούς και τα κυπαρίσσια.

Με σκέψεις για την τραγωδία του να πιστεύεις στην μοτοσυκλετική ιδέα αλλά και την τραγωδία του να μην πιστεύεις σ’ αυτή, μετά από 4 ώρες φτάνω στο Udumalaipettai.

gov7

Κάποια προβληματάκια στο σανζμάν, μ’ ένα θόρυβο που δεν προμήνυε τίποτε καλό, μ’ ανάγκασαν να περάσω την μέρα μου σ’ ένα συνεργείο μ’ ένα μάστορα που με υποδέχθηκε …σκάζοντας χαμόγελο που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι που ετοιμάζονται να διαπράξουν ληστεία σε κοσμηματοπωλείο.

Είναι γνωστό ότι τα πιο δύσκολα πράγματα στη ζωή, είναι να βρεις ταξιδευτή που να μην είναι συγγραφέας και έντιμο συνεργείο στην Ινδία. Ο μάστορας με ανάμεικτο ύφος ζήλου και θλίψης, αφού μου απαρίθμησε τα προβλήματα επισκευής, με διαβεβαίωσε ότι θα μπορούσαν να λυθούν είτε με ένα ποσό που θα έκανε τον μαφιόζο Σαλβατόρε Μαραντσάνο να κοκκινίσει …είτε να ρισκάρω να μου εκραγεί το μοτέρ στο δρόμο με πιθανότητα να εκσφενδονιστώ στο διάστημα και να μπω σε τροχιά για πάντα!

Επέλεξα την κουρτίνα no2… Φεύγοντας  απ’ το συνεργείο και λαχταρώντας λίγη εσωτερική ηρεμία, κάθισα να πιω μια μπύρα σ΄ ένα υπαίθριο εστιατόριο όπου μου την έπεσε ένας φλογερός προσηλυτιστής, προσπαθώντας να με πείσει να βρω την σωτηρία στα προβλήματά μου σ΄έναν φίλο του-ενσάρκωση ενός θεϊκού όντος που συνδύαζε την διδασκαλία του Σατυγιαναρυγιάνα Ράζου με την ενοικίαση οικονομικών καταλυμάτων με πάρκιν για μηχανές.

Μέχρι το απόγευμα ο ψευτογκουρού μου ανακοίνωσε ότι εκπληρώνοντας μια προφητεία του Σάι Μπάμπα βρέθηκε  αγοραστής στο Coimbatore πρόθυμος να μ’ απαλλάξει απ’ τα προβλήματα επισκευών της μοτοσυκλέτας μου, προσφέροντας τα μισά χρήματα που την αγόρασα, με αποτέλεσμα να διανυκτερεύσω στο guest house του. Εξετάζοντας την προσφορά του, με δυσπιστία που συνήθως επιφυλάσσω για τις εμφανίσεις των εξωγήινων που πιάστηκαν …στον φακό, αναγκάστηκα να παραδεχτώ ότι θα ξεμπέρδευα από το άγχος των επόμενων ημερών, στην αγορά της Βομβάης, που κάνει τον λάκκο των κροκοδείλων να φαντάζει με παιδική χαρά…

Το κατάλυμα ήταν πνιγμένο στη μύγα, με ξεχειλισμένες τουαλέτες, εμαγιέ πτυελοδοχεία, γυμνούς γλόμπους βιδωμένους σε σπασμένα πλακάκια, μυρωδιές νουντλ, καμένου λίπους και ούρων. Το βράδυ πέρασε ήρεμα, φέρνοντας συνεχώς στο νου τις σκέψεις του Πεσσόα από  το βιβλίο της ανησυχίας που έλεγε …»ότι εφόσον δεν μπορούμε να εξαγάγουμε ομορφιά από τη ζωή, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να εξαγάγουμε ομορφιά …από το ότι δεν μπορούμε να εξαγάγουμε ομορφιά από τη ζωή».

Το επόμενο πρωί ξεκινώ για το Coimbatore, δικάβαλλος με την …ενσάρκωση του θεϊκού όντος, να πουλήσουμε την μοτοσυκλέτα.  

Βγήκαμε στο National Highway 83 προς το Pollachi και σε μιάμιση ώρα φτάσαμε έξω από το Coimbatore. Να μην σε κουράζω φίλτατε αναγνώστα με τεχνικές και οικονομικές λεπτομέρειες που αφορούν  την πώληση μιας μοτοσυκλέτας Royal Enfield 350. Μόλις  τσέπωσα το μπαγιόκο και  «καθαρίσαμε» από χαρτούρα και λοιπά,  ο ψευτογκουρού πρότεινε να μας κεράσει σ’ ένα εστιατόριο με σπέσιαλ biryani. Αφού καταβρόχθησε 2 πιάτα και κέρασε και τον αγοραστή μου, συνειδητοποίησε καρφώνοντάς με μ’ ένα διεισδυτικό βλέμμα και μασουλώντας κάτι γλυκά μπαλάκια gulab jamun …ότι είχε ξεχάσει το πορτοφόλι του στη ρεσεψιόν του guest house του.

Κάτι τέτοιες στιγμές νοιώθω πολύ τυχερός  που συμμετέχω σ’ αυτή την ανατριχιαστική κωμωδία της ζωής…

nithyananda

Posted in ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Εξαφανίστηκε Θεός

Posted by vnottas στο 25 Μαρτίου, 2021

 

Έχει φτάσει η Άνοιξη (αναπόφευκτα, παρά το θεσσαλονικιώτικο κρύο –κι αυτό υποθέτω είναι σημαντικό) κι έχει επίσης φτάσει νέο υλικό από φίλους. Σήμερα αναρτώ ένα από τα ποιήματα του Νίκου. Μιλάει για θεούς και επαναστάτες. Περισσότερα εντός των προσεχών ημερών.  

Νίκος Μοσχοβάκος

ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΟΥ

 

Την περασμένη Παρασκευή

εξαφανίστηκε αρχαίος Θεός

μετρίου αναστήματος

εξαιρετικής ομορφιάς

ηλικίας χιλιάδων ετών

με ξανθά σγουρά μαλλιά

κι οφθαλμούς βραχώδεις, απρόσιτους

ολύμπιας ηρεμίας κι υπομονής

με χαμόγελο μόνιμα αινιγματικό.

Στο δεξί του χέρι

φορούσε Μάρτη μεταξωτό

κι είχε τατουάζ με τις μορφές του Προμηθέα και του Σπάρτακου

ενώ στον αριστερό βραχίονα είχε την εικόνα του Τσε Γκεβάρα.

Ακόμα έφερε μαζί του μεταλλική φιάλη με νέκταρ

και ρολόι τσέπης ολόχρυσο, βαρύ

με μηχανισμό λειτουργίας Αντικυθήρων.

Μιλάει τις γλώσσες των ανθρώπων και των Θεών

και στη νεότητά του εμφορείτο

από επαναστατικές ανατρεπτικές ιδέες

ασυμβίβαστος, ισχυρογνώμων, μα μειλίχιος.

Για τελευταία φορά εθεάθη να περπατά

επί των υδάτων, κοντά στο ακρωτήριο Ταίναρο

έξω από την πύλη του Άδη

απολαμβάνοντας τον απογευματινό του περίπατο.

Πολλοί λένε πως παρουσιάζει κενά μνήμης

άλλοι πως πλήττει από τελειότητα

υπάρχουν όμως και μερικοί που διατείνονται

πως ενδέχεται να πνίγηκε από τις τύψεις

αφού τίποτα δεν κατάφερε να αλλάξει

σ’ αυτόν τον αλλοπρόσαλλο κόσμο

που τον οδήγησε σε παρακμή και αμνησία.

Όποιος γνωρίζει κάτι για την τύχη του

ας ειδοποιήσει τους οικείους του

Ολύμπιους Θεούς ή όποιον άλλον Θεό ή επαναστάτη

συναντήσει στον δρόμου του, ορατό ή αόρατο.

images (6)

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Απαγορευτικό εξόδου

Posted by vnottas στο 9 Μαρτίου, 2021

Από τον Λευτέρη Μανωλά

images (2)

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΕΞΟΔΟΥ

Η μουσική των λόγων σου με

                           συνεπήρε

Κι ως την ακολούθησα

Έχασα τα λογικά μου

Οι ανεμοδείκτες δείχνανε

                          Γαρμπή

Σιρόκο, οι πυξίδες

Εμένα, πάλι, με τράβηξε η

                 μοσκοβολιά σου

Χάθηκα, στα κόκκινα καρώ σου

Ευτυχώς η Άμπωτις ξεχάστηκε, από

                                       τη Σελήνη.

                 

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

Τίποτα δε πάει χαμένο

Posted by vnottas στο 8 Μαρτίου, 2021

Ο Νίκος (Μοσχοβάκος) σε γοτθικά κέφια…

images (22)

 

ΛΙΠΑΣΜΑ ΑΝΘΟΚΟΜΩΝ

Στη λάσπη του εγκεφάλου μου

φαιά και λευκή ουσία ανακατεύονται

ενώ εντός της βατράχια μνήμες κοάζουν

κι αναπολήσεις βδέλλες αγωνίζονται

σε σάρκα χρόνου να προσκολληθούν

για να ρουφήξουν αίμα με την ψευδαίσθηση

ότι τίποτα δεν χάθηκε αναπόφευκτα.

Νεροφίδες υποψίες ελίσσονται

πλάι σε μούσκλια αυτοφυή

και προσπαθούν ν’ αποφύγουν

τις μαύρες αόρατες περιοχές

του άγνωστου που κρύβουν φόβο

αγωνία κι αβεβαιότητα για το αύριο

που κατρακυλάει στο ποτάμι του χρόνου.

Ταυτόχρονα κοπάδια χρυσόμυγες εικόνες

από αυτά που έμειναν πίσω μου

περιττώματα νοσταλγίας κι ανάπλασης

βομβίζουν με μουσικής συνέπεια

μελωδίες πρελούδια πένθιμα

για το μοιραίο επερχόμενο σούρουπο

κι ανάμεσά τους μια ερωτική πασχαλίτσα

που ξέμεινε από το κάποτε μιας άνοιξης

αγωνίζεται ανέλπιδα να ξαναφτάσει

επιζώντας σε μιαν ερχόμενη νέα άνοιξη.

Στη δύσοσμη εγκεφαλική μου λάσπη

πνίγεται το ευώδες ρόδο της ελπίδας

που με το άλικο χρώμα του

μετριάζει τον μουντό μου ορίζοντα.

Παρ’ όλα αυτά αντέχω και πορεύομαι

για να παραδώσω τον υγρό μου εγκέφαλο

στους προσεχείς ανθοκόμους

σαν λίπασμα στους κήπους τους

όταν ονειρεύονται ανθοφορίες

τις απρόσιτες ώρες της μοναξιάς.

goticheskij-stil-v-odezhde-5

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Τι μπορείτε να κλέψετε από τους φίλους σας

Posted by vnottas στο 7 Μαρτίου, 2021

 

Ο Ηλίας Κουτσούκος εποίησε  

αρχείο λήψης (21)

Κλέφτης φίλων

Χρόνια τώρα εκγυμνάζομαι στη κλοπή φίλων.

Τους παίρνω όνειρα από τον ύπνο τους

αρπάζω φράσεις από την πίσω τσέπη του κεφαλιού τους

-από έναν αγαπημένο μου κυρίως-

 βούτηξα το φανό του-που είχε σβήσει από χρόνια

-πριν του ξαναβάλει φωτιά

και το γόνατο μιας Κλαίρης που αγαπούσε…

 Ληστεύω-με τρόπο πάντα -τις αναπολήσεις τους

την πικραμένη περηφάνια τους

μπαίνω αθόρυβα πίσω από  την καρδιά τους

και τους βουτάω άρρητες επιθυμίες

ή και μέρες πικραμένες

-άλλωστε έχουν πάμπολλες, δεν θα τους λείψουν.

Επίσης έντεχνα κρύβω τα κλοπιμαία

δίπλα στις όχθες του μέσα αγριεμένου Δούναβη

ενώ αυτοί είναι σε λήθαργο αναζητώντας

ένα σκούρο μπλε αιωνιότητας…

Τίποτα δεν θα λείψει από τους φίλους μου που έκλεψα

 γιατί η ζεύξη μας είναι ασώματη

κι έτσι δεν παρακάμπτω κώδικες ηθικούς

και άλλες ανοησίες αστικές, περί πνευματικών δικαιωμάτων

αρχείο λήψης (1)

ΥΓ Έχουν φτάσει -και οσονούπω αναρτώ- ποιήματα και άλλων φίλων. Όπου νάναι… 

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: | 1 Comment »

…Οπότε σκέφτηκα ακαριαία¨δεν πάει να γαμηθεί η Πανδημία¨…

Posted by vnottas στο 4 Μαρτίου, 2021

Υπάρχουν κενά, αλλά ευτυχώς υπάρχουν και καινά που μπορούν να αναπληρώσουν και να αποζημιώσουν. Γιαυτό ύστερα από μια περίοδο αθέλητης σιγής αναρτώ ένα νέο, αυθεντικό και ωραίο δημιούργημα του Ηλία. Μιλάει για…

Άλμπατρος (που) πετάνε τα μεσάνυχτα σε χειμωνιάτικο μυαλό

(Ηλίας Κουτσούκος)

images (18) 

Με χίλα πήγαινα μες τ’ όνειρο

φεύγαν βουνοκορφές και πεδιάδες

πόλεις πολιτισμένες, πόλεις άξεστες

με τους νευροδιαβιβαστές να λιώνουνε τα δάκτυλα

πάνω σ’ αόρατα κομπιούτερ

Ρώτησα κάποιον που φαινόταν αρχηγός

«τι κάνετε σ’ αυτήν την αίθουσα;»

σταμάτησε ιδρωμένος και μου φώναξε

«παίζουμε game-βίντεο μες το μυαλό σου βλάκα»

κι ύστερα έδινε οδηγίες σ’ ένα αόρατο μικρόφωνο

«φέρτε πουτάνες αστροφυσικές, φέρτε καχεκτικούς φιλόσοφους,

 φέρτε μου κβαντικούς αλγόριθμους»

-μιλάμε για ντοκιμαντέρ ολκής-

με  Λιπιτσάρεν άλογα τεράστια που είχαν μάτια πράσινα

δόντια από λύκους Σιβηρίας που  δάγκωναν με ευγένεια περισσή

Φλωρεντινά βελούδα

τζαμιά ολόχρυσα Βυζαντινά

και Βούδες σμαραγδένιοι μες στη Βασιλική του Άγιου Πέτρου

να κάθονται νωχελικά δίπλα σε Εσταυρωμένους μελαγχολικούς…

μία Χιονάτη πολεμίστρια μ’ εσώρουχα Victoriasecret

που κουβαλούσε πίσω της, ανασκολοπισμένους νάνους

Άρρωστοι έκαναν πάρτι σε εντατικές

και δίπλα στα κρεβάτια τους να αγκομαχούν γιατροί

ψυχωτικοί που έφτιαχναν  χορωδίες

κι έψελναν όλοι ένα τροπάρι με τέλος δίχως τέλος

μια προσευχή που πάει στο διάολο δηλαδή

και τέλος, μέσα στο όλο σκηνικό

ερχόταν προς το μέρος μου

ένα καθίκι  έμπορος

-τάχα από θεατρικό Σεξπηρικό –

και  με βαριά φωνή μου λέει

«θέλω μια λίβρα από το στήθος σου

για να την βγάλεις δίχως έμφραγμα απόψε »

ενώ ακούω νοσοκόμες να χειροκροτούν

γιατί ξεπέρασα το δήθεν μαύρο νήμα…

Ξύπνησα ιδρωμένος κι ήμουν ζωντανός

Οπότε σκέφτηκα ακαριαία

«δεν πάει να γαμηθεί η Πανδημία…»

images 22

 

Posted in ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΑ ΦΙΛΩΝ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »