Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Archive for 6 Νοεμβρίου 2022

Της ξενητιάς …

Posted by vnottas στο 6 Νοεμβρίου, 2022

Ένα ποίημα του Λευτέρη Μανωλά

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΘΕΙΟΣ

[ Εκείνοι οι Έλληνες που ταξίδευαν

όχι για να γυρίσουν κάποιαν ώρα

γέροντες σεβαστοί και πλούσιοι στα χωριά τους

αλλά για να πεθάνουν σε τόπους μακρινούς ]

[ Από το ποίημα ΨΗΦΙΔΕΣ

του Τίτου Πατρίκιου ]

Χλωμός ως ήταν, μπαίνοντας

                                 σπίτι

ίσα που πρόλαβε το πηλίκιο να

                                   βγάλει

Κι έβγαλε, όσα από το πρωι

τον είχανε πειράξει

Η μάνα, με το σφουγγαρόπανο

πάσχιζε, το βλέμα να γλυκάνει

την ανησυχία να σκεπάσει

Όταν, βιαστικά, ακούστηκε το

                                  ρόπτρο

Εκεινής, δεν της ξέφυγε

το συνήθειο του ταχυδρόμου

Γυρίζοντας και για να τον ξεγελάσει

τούπε, πως με ξένα γραμματόσημα

                                            ήταν

‘Ενα δέμα μικρό, όμορφα τυλιγμένο

Δεν άργησε να καταλάβει, ποιανού

έμοιαζε η τρεμουλιαστή γραφή

Από το δημοτικό, στη μάμμη του

διάβαζε τα γράμματα του αδελφού της

Μέσα σ’ αυτά, διάβαζε τις ιστορίες του

Όλες τους πονεμένες…

Πως μπάρκαρε, αμούστακος, για τη

                                 ξενητειά

Αλλάζοντας τρία βαπόρια

και διαπερνώντας πέντε σίφουνες

                               θαλασσινούς

Πως ένοιωσε μέσα του, καθώς το πιο

αψηλό άγαλμα, που πωταντικρυσε

φάνηκε μπροστά του. Κι όπως είπαν της

                                          Ελευθερίας

Εκεί ρίζωσε και δεν εξαναφάνει.

Έστρωσε γραμμές κι έγινε

θερμαστής  στο σιδηρόδρομο, μέχρι

που κατάληξε μάγειρας στο Μπρούκλιν

Στο Αστόρια κοντά…

Διαβάζοντας, λέξη – λέξη, τα τρεμουλιαστά

                                                 γράμματα

δάκρυα, ξεπήδησαν από τα μάτια του

καθώς, με λόγια συγκινητικά, του έστελνε

                                               συχαρίκια

που μπήκε στο Γυμνάσιο, με δώρο

ένα στυλό μελάνης, Parker 51

Για να υπογράφει, σαν γίνει δικηγόρος

Στο τέλος, του ζήτησε φωτογραφία να του

                                                   στείλει

φορώντας το πηλίκιο, καμαρωτά

Το μουσκεμένο γράμμα, η μάνα του

το φύλαξε προσεκτικά, στο μπαουλάκι των

                                                 ενθυμίων…

Posted in ΠΟΙΗΜΑΤΑ | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »