Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Κοινωνία, Επικοινωνία, Φαντασία και άλλα

Archive for 17 Ιουνίου 2022

Λίγη Ρώμη ακόμη…

Posted by vnottas στο 17 Ιουνίου, 2022

Ρώμη απόψε νάζια μη μου κάνεις

Βόηθα με,  καν’ την να μου πει το  ¨ναι¨

Διάλεξε απ’ όλα τα αστέρια

Μόνο τα πιο αστραφτερά

Και λίγο φεγγαράκι να ‘ναι όλο για μας

.

Πες της, έφτασε  η Άνοιξη εδώ πέρα

Στείλε εύφωνα  τριζόνια να λαλούν τρι τρι

Δώσε μου και τ’ αεράκι

Αυτό που ‘ναι τάχα αθώο

Και κράτησε για μας

Ένα φανάρι

[όμως…]

Ρώμη για σκέρτσα απόψε δεν ειν’ ώρα

Βοήθησέ με ¨όχι¨ να της πω

Σβήσε όλα τα αστέρια

Ως και τα πιο λαμπερά

Κρύψε το φεγγαράκι

Κι όλα ας γίνουν σκιά

Μήτε η Άνοιξη με νοιάζει τώρα

Αντάρες θα ‘ρθουν αν της πω το ¨ναι¨

Χαμήλωσε και τ’ αεράκι

Που με τσαλίμια φυσάει

Ρώμη για σκέρτσα απόψε δεν ειν’ ώρα…

Η μουσική είναι του Armando Trovajoli, οι στίχοι των Pietro Garinei και Sandro Giovannini και πρωτοπαρουσιάστηκε το 1962 (στο θέατρο Sistina της Ρώμης) στα πλαίσια του μουσικού θεατρικού έργου ¨ Rugantino¨. Το τραγούδι ερμηνεύτηκε από πολλούς καλλιτέχνες, άλλοτε σαν ο μονόλογος ενός ερωτευμένου που παρακαλεί τη Ρώμη να βάλει ένα χέρι προκειμένου να τα βρει με την αγαπημένη του (1η στροφή), άλλοτε ως έμμεσος διάλογος εκείνου και εκείνης μια που ο ένας εκλιπαρεί για το ¨ναι¨ ενώ η άλλη προτιμά το ¨όχι¨(1η και 2η στροφή) και, ακόμη, σαν η βασανιστική αμφιβολία του ενός απ’ τους δύο για τις επερχόμενες (καλές αλλά και κακές) παρενέργειες της σχέσης.
Σημείωση 1: Η φράση ¨reggeme er moccolo¨επί λέξει σημαίνει ¨κράτα μου το απομεινάρι του κεριού¨ αλλά χρησιμοποιείται και για όποιον παραβρίσκεται (εκών ή άκων) στις ερωτικές διαχύσεις τρίτων, (ακριβώς όπως εμείς θα λέγαμε [;] ¨κράτα μου το φανάρι¨
Σημείωση 2: Η φράση ¨tiemme ‘na mano in testa pe’ dì de no¨, επί λέξει: ¨βάλε το χέρι σου στο κεφάλι μου για να της πω όχι¨ υποθέτω ότι υπονοεί ότι η άρνηση μπορεί μεν να εκδηλωθεί με μια κίνηση του κεφαλιού, αλλά το κεφάλι ενδέχεται να κάνει του κεφαλιού του και έτσι (αν δεν βάλεις το χέρι σου ή το χέρι κάποιου άλλου ) να εκδηλωθεί η εσωτερική παρόρμηση για ναι και το κούνημα να θεωρηθεί ως νεύμα κατάφασης!

.

Εδώ με τον Μπρούνο Μαρτίνο

.

Εδώ με τον Νίνο Μανφρέντι και τη Λέα Μασάρι

.

…και μια ανάγνωση της απόδοσης στα Ελληνικά.

.

Roma nun fa’ la stupida stasera
damme ‘na mano a faje dì de sì.
Sceji tutte le stelle
più brillarelle che c ‘hai
e un friccico de luna tutta pe’ noi.
Faje sentì ch’è quasi primavera,
manna li mejo grilli pe’ fà cri cri.
Prestame er ponentino
più malandrino che c’hai.
Roma reggeme er moccolo stasera.

.
Roma nun fa’ la stupida stasera
damme ‘na mano a famme dì de no,
spegni tutte le stelle
luccicarelle che c’hai
nasconneme la luna, se no so’ guai.
Famme scordà ch’è quasi primavera,
tiemme ‘na mano in testa pe’ dì de no.
Smorza quer venticello
stuzzicarello che c’hai.
Roma, nun fa’ la stupida stasera.

 

 

Posted in ΤΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑ | Leave a Comment »