Βασίλης Νόττας: Το Ιστολογοφόρο

Ο Ηλίας Κουτσούκος (αναλογίζεται για λογαριασμό μας)

Τι ωραία…

Να οδηγούσα μεσάνυχτα τρακτέρ μεγάλο

στης Λάρισας τον κάμπο σε ένα χωράφι ίσιο

πάνε-έλα δυο χιλιόμετρα μέχρι τα ξημερώματα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάμε τώρα να συναντήσουμε νεράιδες της Λατινικής Αμερικής.

Νεράιδες που συνοδεύονται από έξοχες λαϊκές μουσικές και δημώδεις στίχους άγνωστων ραψωδών.

Σήμερα θα εστιάσουμε στη Γιορόνα,  μελαγχολικό ξωτικό και μυθική ηρωίδα του Μεξικού καθώς και άλλων λατινοαμερικανικών χωρών.

Εδώ παρακάτω θα βρείτε τη μπαλάντα της Γιορόνας από ισπανόφωνους τραγουδιστές, καθώς και την προσπάθεια απόδοσης στα ελληνικά ορισμένων  στίχων.

Πρώτα όμως μερικές εισαγωγικές παρατηρήσεις:

* Η Γιορόνα μοιάζει με τη Μήδεια. Έχει υποστεί αδικίες και προσβολές και απαντά θανατώνοντας τα παιδιά της και αυτοκτονώντας

* Η Γιορόνα είναι μάγισσα  / ξωτικό / φάντασμα. Περιφέρεται θρηνώντας, προκαλώντας φόβο, τρόμο, αλλά και μια ανελέητη έλξη στα αρσενικά.

* Η Γιορόνα είναι πανέμορφη και ερωτεύσιμη.

* Οι στίχοι διαφέρουν  από τόπο σε τόπο και συνήθως ποικίλουν και στις διαφορετικές  εκτελέσεις. Εδώ μεταφέρω ενδεικτικά μερικές επιλεγμένες στροφές.

*Δεν μιλώ τη γλώσσα του Θερβάντες, αλλά ανακάλυψα εκδοχές των στίχων σε πιο προσιτά γλωσσικά ιδιώματα. Έτσι είπα να φτιάξω μια  ακόμη (όχι κατ’ ανάγκην απολύτως πιστή)  προσαρμογή στα Ελληνικά.

* Μεταμφιεσμένα αντίγραφα της Γιορόνας μπορείτε να συναντήσετε στους λατινοαμερικανικούς δρόμους την ημέρα την αφιερωμένη στους Μακαρίτες.

Τέλος, σας υπενθυμίζω πως στο Ιστολογοφόρο υπάρχει ακόμη ένα κείμενο αφιερωμένο σε λατινοαμερικανίδα δαιμόνισσα: την Σιγκουάπα. Το κείμενο, απόσπασμα του μυθιστορήματος ¨ΜΠΑ¨, μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Η Γιορόνα από τις μεξικάνικες κιθάρες των Julio Humala και Anastasia Sonaranda 

*

Η Γιορόνα από την Chavela Vargas 

*

Η Γιορόνα από τον Andrew Larrañaga (Cover)  

*

Η απόδοση στα Ελληνικά 

*

Εκείνη που κλαίει

Αλίμονό μου Γιορόνα Γιορόνα

Γιορόνα γαλάζια γοργόνα

Αλίμονό μου Γιορόνα Γιορόνα

Γιορόνα στ’ ουρανού το χρώμα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο εκδοτικός οίκος Ι. Σιδέρης συμμετέχει στον διαγωνισμό βιβλίου των καταστημάτων ¨Public 2021¨ (βιβλία που πρωτοκυκλοφόρησαν το 2020) και συγκεκριμένα στην κατηγορία  Ελληνικό Μυθιστόρημα με το  ¨Κύλικες και δόρατα¨ του Βασίλη Νόττα.  Για την επιλογή των δημοφιλέστερων ψηφίζει το κοινό ως τις 2 Ιουλίου.  Περισσότερες λεπτομέρειες  εδώ, εδώ κι εδώ.

‘Ένα ποίημα του Λευτέρη Μανωλά

     ΠΛΕΥΣΗ ΠΡΥΜΝΗΣ

                                  Αίφνης ο ουρανός σκοτείνιασε

                                  βασίλεψε, μετέωρος, ο ήλιος

                                  οι καπνοί ένα με τα σύννεφα

                                  ακούνητοι από τη φρίκη

                                  ανήμπορες της Κασσάνδρας οι

                                                                 κατάρες

                                  τις θύελλες των λόγων της να

                                                               σηκώσουν

                                  και μάταια μετανοών ο

                                                                 Αίας

                                  δίχως πνοή στα στήθη

                                  το ξόανο της κακιωμένης

                                                             Αθηνάς

                                  έσπρωχνε να ορθώσει.

                                  Ασήκωτα  από τα λάφυρα

                                  και τον τρόμο, τα πόδια των

                                                               Αχαιών.

                                  και των καραβιών τους

                                  οι  καμμένες πλώρες•

                                  σημάδι, για τα βέλη

                                  αδύνατης επιστροφής

                                  που τώρα ανάγκη την είχαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Να κι ένα ευχάριστο έκτακτο παράρτημα του Ιστολογοφόρου: Χτες, στις πανελλαδικές δόθηκε ως θέμα στα παιδιά που εξετάζονταν στα νέα ελληνικά ένα ποίημα του φίλου Νίκου Μοσχοβάκου. Συμπεριλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή ¨Απριλίου ξανθίσματα¨ Μελάνι, Αθήνα 2016.

Νίκος Μοσχοβάκος

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΟΥΡΣΑ

Άλλη μια φορά

πάλι από την αρχή

στη γραμμή εκκίνησης.

Μια ακόμη κούρσα ταχύτητας

μήπως κι επιτέλους

κόψω το νήμα.

Οι δικαιολογίες μου τέλειωσαν πια

μια οι αφέτες που βιάστηκαν

ύστερα η απρόοπτη θλάση

την άλλη η υγρή ατμόσφαιρα

κι άλλοτε η κακή μου φόρμα.

*

Τώρα όμως από την αρχή

χωρίς φθορές

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον Λευτέρη Μανωλά (1): Σκέψεις εκ των τελείως υστέρων

                                             ΠΡΕΠΕΙ

                                      Από τα πρέπει, σαν ήρθες

                                       δεν σου κακοφάνηκε

                                       το πρώτο  της νοσοκόμας

                                       ύστερα βροχή τα πρέπει

                                       της μαμάς

                                       της δασκάλας

                                       του αφεντικού

                                       του πολιτικού

                                       του στερνού γιατρού

                                       του νεκροθάφτη.

                                       Έπρεπε να είχες αντισταθεί

                                       σκέφτηκες, σαν έφευγες

                                                                   για εκεί

                                       κι’ αφού, πια, είχες κληροδοτήσει

                                       τα ίδια πρέπει.

                                      Ίσως, σκέφτηκες,  δεν έπρεπε

                                       ν’ αφήσεις τέτοια διαθήκη.

.

Από τον Λευτέρη Μανωλά (2): Για τον έτερο εκ των δύο Εφιαλτών (όχι τον πασίγνωστο τραχίνιο προδότη, αλλά τον λιγότερο γνωστό ηγέτη των Αθηναίων δημοκρατικών).

.

ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ

                                 Στον

                      Χρήστο Γ. Ρήγα

Άγρυπνοι ξέμεναν οι αρεοπαγίτες

ψάχνοντας ταιριαστό ιδιώνυμο

για το γιο του Σοφωνίδη,

μα τίποτε δε σκίαζε

την πτώχια και την ηθική του

                                 ανδρός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιήματα του Νίκου Μοσχοβάκου

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΤΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ήμουν παρών.

Η αναιδής Σαρλότ Κορντέ

βύθισε το εγχειρίδιό της

πολλές φορές στο σώμα του Μαρά.

Την άκουσα να του φωνάζει

– Να! Για να μάθεις κτήνος.

Εκείνος λουόμενος

με τη γύμνια tου προφανή

της αποκρίθηκε έκπληκτος Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποίημα που έστειλε στο Ιστολογοφόρο ο Λευτέρης Μανωλάς. Λίγο -πολύ πάνω στο ίδιο θέμα θα βρείτε μεταφρασμένους στίχους του Μπρασένς εδώ και  εδώ

 Σε ποιες θάλασσες

                                                  αλιεύουν βεβαιότητες

                                                  σε ποιες πυρές τις ψήνουν

                                                  για να σκληρύνουν;

                                                         Από το ποίημα του Απ. Παλιεράκη

                                                       «Εκ του πόνου δύο Επετείων του Ιούλη»

*

ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ  ΡΥΤΙΔΩΝ

Του περασμένου χρόνου η

                          αβροχία

δεν μάρανε της φοινικιάς τα φύλλα

                                      μονάχα

Μα κι εκείνη, του προσώπου σου  την

                                       ομορφιά

που οι ρυτίδες πρόωρα το κυριεύσαν

.

Πίσω από τη μια, τα δάκρυα

της έλλειψης, μιας αγκαλιάς

                             κρυβόταν

Στη διπλανή, το απρόοπτο χάσιμο

της ανέμελης συναναστροφής, τα

                                   χαμόγελα

.

Πώς να ομολογήσεις, για εκείνη την Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τις περιπέτειες του Βασίλη Μεταλλινού στην Ινδία (συνέχεια)

I‘m going where the sun keeps shining

Through the pouring rain

Going where the weather suits my clothes (Harry Nilsson)

Συγκλονισμένος ακόμα από την ευριπίδεια τραγωδία πώλησης της μοτοσυκλέτας μου, αποφασίζω να φύγω το βράδυ με το τραίνο νοτιοδυτικά για χαλάρωση και διαλογισμό στις παραλίες της Kerala. Ο αγοραστής μας «πέταξε» τρικάβαλο με την μηχανή στον σιδηροδρομικό σταθμό. Χαθήκαμε μέσα στο πλήθος.

 Άμα δεν κλείσεις εισιτήριο μέρες πριν, δεν το βγάζεις με τίποτα.  Στο γκισέ ο ταμίας μετά την τρίτη απόπειρά μου να τον δωροδοκήσω και βλέποντας την τρομερή ουρά πίσω μου κι έναν γερμανό με φάτσα σαν μουρταδέλα να διαμαρτύρεται …άρχισε να μεταβάλλεται σε χαρακτήρα του Άλφρεντ Χίτσκοκ.

Βγήκα έξω απογοητευμένος με φρόνημα περντέ πιλάφ…

Ξαφνικά Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρία ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο

ΑΛΛΑΓΗ

Ήλθε ο άλλος καιρός!!

Αυτός που όλοι προσδοκούσαμε.

Όμως κάτι άλλαξε

μου φαίνεται κάτι άλλαξε…

Βραδιάζει μελαγχολικά…

ΥΠΕΡΟΠΤΗΣ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ

Καβάλα στον ίππο της ωραιόχαιτης αμετροέπειας

καλπάζω χωρίς αναστολές και δισταγμούς

με της αλαζονείας το λάβαρο ν’ ανεμίζει

και της ιταμότητας το χαμόγελο στο πρόσωπο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι επισκέπτες του παρόντος ιστότοπου τον Βασίλη Μεταλλινό τον ξέρετε. Αν όχι μπορείτε να τον πληκτρολογήσετε (ως ονοματεπώνυμο) εδώ αριστερά στην ¨αναζήτηση¨ και θα βρείτε κείμενά του που δημοσιεύτηκαν παλιότερα στο Ιστολογοφόρο. Σας υπενθυμίζω ότι πρόκειται για φίλο αρχιτέκτονα, κένταυρο, μοναχικό δίκυκλο ταξιδευτή, καθώς και πνευματώδη καταγραφέα εμπειριών. Οι φωτογραφίες είναι επίσης δικές του. Σήμερα λοιπόν έχουμε και λέμε:

INDIA, ιστορίες καραντίνας με click away

Everybody’s talking at me
I don’t hear a word they’re saying
Only the echoes of my mind… (Harry Nilsson)

.

Δεκέμβριος, 2017. Φεύγω  από το Madurai ξημερώματα  προς νοτιοδυτικά γενικώς, για να βρώ την ΝΗ 44. Με βροχή. Στόχος η Βομβάη. Σε μιά βδομάδα η φωνή της Τουρκάλας:  «Ladiesand gentlemen, welcome onboard Flight TK6540, please fasten your seatbelts » και τα λοιπά και τα λοιπά…

Εικοστή έβδομη μέρα στο Tamil Nadu κι αρχίζω τον δρόμο της επιστροφής, γιατί ως γνωστόν οι γυναίκες και τα οστρακοειδή αντέχουν  μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια στην αναμονή… Μετά γίνονται δηλητήριο!

Οδηγώ  στον ανοιχτό δρόμο μέσα στo πρωινό κυκλοφοριακό χάος , χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά από οποιονδήποτε άνθρωπο με γνωρίζει κι αποκομμένος από οτιδήποτε μου δίνει μια αίσθηση ταυτότητας.

Είκοσι επτά μέρες περιπλανώμενος,  χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, χωρίς να γνωρίζω τι με σπρώχνει, να συνεχίζω. Για ν’ αγγίξω την ταυτότητα των λαών? Μήπως από δίψα για έξαψη και περιπέτεια?  Ή επειδή έχω μεγαλώσει και θέλω να καταλάβω κάτι …πριν να ‘ναι πολύ αργά?  Όχι …μη το βαρύνουμε το πράγμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έχει φτάσει η Άνοιξη (αναπόφευκτα, παρά το θεσσαλονικιώτικο κρύο –κι αυτό υποθέτω είναι σημαντικό) κι έχει επίσης φτάσει νέο υλικό από φίλους. Σήμερα αναρτώ ένα από τα ποιήματα του Νίκου. Μιλάει για θεούς και επαναστάτες. Περισσότερα εντός των προσεχών ημερών.  

Νίκος Μοσχοβάκος

ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΟΥ

Την περασμένη Παρασκευή

εξαφανίστηκε αρχαίος Θεός

μετρίου αναστήματος

εξαιρετικής ομορφιάς

ηλικίας χιλιάδων ετών

με ξανθά σγουρά μαλλιά

κι οφθαλμούς βραχώδεις, απρόσιτους

ολύμπιας ηρεμίας κι υπομονής

με χαμόγελο μόνιμα αινιγματικό.

Στο δεξί του χέρι

φορούσε Μάρτη μεταξωτό

κι είχε τατουάζ με τις μορφές του Προμηθέα και του Σπάρτακου

ενώ στον αριστερό βραχίονα είχε την εικόνα του Τσε Γκεβάρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον Λευτέρη Μανωλά

ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΕΞΟΔΟΥ

Η μουσική των λόγων σου με

                           συνεπήρε

Κι ως την ακολούθησα

Έχασα τα λογικά μου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Νίκος (Μοσχοβάκος) σε γοτθικά κέφια…

ΛΙΠΑΣΜΑ ΑΝΘΟΚΟΜΩΝ

Στη λάσπη του εγκεφάλου μου

φαιά και λευκή ουσία ανακατεύονται

ενώ εντός της βατράχια μνήμες κοάζουν

κι αναπολήσεις βδέλλες αγωνίζονται

σε σάρκα χρόνου να προσκολληθούν

για να ρουφήξουν αίμα με την ψευδαίσθηση

ότι τίποτα δεν χάθηκε αναπόφευκτα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ηλίας Κουτσούκος εποίησε  

Κλέφτης φίλων

Χρόνια τώρα εκγυμνάζομαι στη κλοπή φίλων.

Τους παίρνω όνειρα από τον ύπνο τους

αρπάζω φράσεις από την πίσω τσέπη του κεφαλιού τους

-από έναν αγαπημένο μου κυρίως-

 βούτηξα το φανό του-που είχε σβήσει από χρόνια

-πριν του ξαναβάλει φωτιά

και το γόνατο μιας Κλαίρης που αγαπούσε… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπάρχουν κενά, αλλά ευτυχώς υπάρχουν και καινά που μπορούν να αναπληρώσουν και να αποζημιώσουν. Γιαυτό ύστερα από μια περίοδο αθέλητης σιγής αναρτώ ένα νέο, αυθεντικό και ωραίο δημιούργημα του Ηλία. Μιλάει για…

Άλμπατρος (που) πετάνε τα μεσάνυχτα σε χειμωνιάτικο μυαλό

(Ηλίας Κουτσούκος)

Με χίλα πήγαινα μες τ’ όνειρο

φεύγαν βουνοκορφές και πεδιάδες

πόλεις πολιτισμένες, πόλεις άξεστες

με τους νευροδιαβιβαστές να λιώνουνε τα δάκτυλα

πάνω σ’ αόρατα κομπιούτερ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τον καιρό εκείνο, τότε που όπου κι αν κοίταγες, μπροστά ή πίσω, οι τόποι είχαν μπλεχτεί και ακινητοποιηθεί ενώ οι χρόνοι ανακατεύονταν ασταμάτητα, δύο τύποι τράβηξαν την προσοχή δύο ποιητών. Τον ένα τύπο, στρατηλάτη που ονειρευόταν με την τεχνική της ¨άσκησης επί χάρτου¨, τον εντόπισε ο Νίκος (Μοσχοβάκος) τον άλλο, έμπορο που αναλογιζόταν ισολογίζοντας, τον ανακάλυψε ο Λευτέρης (Μανωλάς).

Ιδού οι περιγραφές:

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ (Μοσχοβάκος)

Σ’ αυτήν την πολιορκία

δεν θα κάνω χρήση

του πολιορκητικού μου κριού.

Έχω άλλα όπλα πιο απρόβλεπτα

για να κατακτήσω το κάστρο.

Εξάλλου δεν επιθυμώ

τη συντριβή του αντιπάλου

μόνο την υποταγή του θέλω

ν’ αποδεχθεί τους όρους μου

κι έπειτα θα τύχει της επιείκειάς μου

αφού θ’ αρχίσει σιγά-σιγά να κατανοεί

πως ήταν απρόσφορο

να μου αντισταθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο και τον Λευτέρη Μανωλά. Στις αγκύλες λέξεις παρουσίασης.

[Σκηνικό: ΕΝΩ]    Η ΠΟΛΙΣ ΕΚΟΙΜΑΤΟ    (Μανωλάς)

Η μέρα αποσύρθηκε

                    βιαστικά

Σαν τα αποδημητικά

με τις πρώτες δροσούλες

Τα δάκρυα δεν εδίστασαν

                  να παγώσουν

Ο πέπλος της νυκτιάς

                      ασήκωτος

Όλα τα κουκούλωνε

Όλα τα τύφλωνε

Όλα τα κούφαινε

Η νύχτα ξέχασε να υφαίνει

                              όνειρα

Το ξημέρωμα βρήκε την ημέρα

                           στο σκοτάδι

Τις στίβες από λευκές Βεβαιώσεις

Κατ’ Εξαίρεση Μετακίνησης

ο Γαρμπής απρόσμενα

                           σκόρπισε

Στις λεωφόρους, στα σοκάκια

έκοβε βόλτες, μοναχά

                        η σιωπή….

*   

                                                Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επειδή οι προηγούμενες μέρες ήταν κάπως ζόρικες άφησα για λίγο το Ιστολογοφόρο να πλέει από μόνο του παρασυρμένο από τους ανέμους και έρμαιο των (ασταθών) νόμων του τυχαίου. Τώρα που τα πράματα πάνε να καλυτερέψουν αντιλήφθηκα ότι στην αναμπουμπούλα δεν ανάρτησα ένα ως συνήθως ενδιαφέρον και διασκεδαστικό κείμενο του Βασίλη Μεταλλινού που έφτασε στη Γέφυρα μαζί με την καινούργια χρονιά.

Σήμερα λοιπόν έχουμε Μεταλλινό και  

 Ιστορίες καραντίνας με espresso lungo και άρωμα Orient express

14 μήνες ταξιδιωτική αγαμησιά και στα εντευκτήρια του μυαλού συνωστίζονται τρελές αναμνήσεις ενός ανεπανάληπτου παρελθόντος…

Ανεπαισθήτως συνειδητοποιώ ότι πέρασαν 47 χρόνια απ’ το πρώτο μεγάλο ταξίδι.

Ιούλιος 1974, εποχή που ο Μάικλ Τζάκσον ήταν ακόμα μαύρος, το ραδιόφωνο στο κυλικείο του ΟΣΕ έπαιζε Terry Jacks  το «seasons in the sun», μαθητής 4ης Γυμνασίου δέκα έξι χρόνων, τελών υπό υπαρξιακή σύγχυση, ανυπόφορα διψασμένος για νέες εμπειρίες και με μια κάρτα interrail στη κωλότσεπη, ξεκινούσα με το Οριάν Εξπρές ένα ταξίδι 30 ημερών στην Ευρώπη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιήματα του 2021 από τον Νίκο Μοσχοβάκο 

ΕΚΓΥΜΝΑΣΗ

Χωρίς ενοχές διεκπεραιώνω

την φονική εντολή

έναντι ανταλλαγμάτων.

Ότι μένει πίσω τελείωσε

έτσι έμαθα.

Δεν μου αρέσουν

οι αναπολήσεις και οι εκκρεμότητες.

Πείτε με δοσίλογο

κι οι πιο αδιάλλακτοι, ρουφιάνο.

Εγώ έχω πλήρη επίγνωση

όχι οφθαλμός αντί οφθαλμού

αλλά μόνον έναντι ανταλλαγμάτων

προκειμένου να ικανοποιήσω

την έμφυτη επιθυμία μου.

Ενίοτε μάλιστα

με σαρκασμού μειδίαμα

ισχυρίζομαι τεκμηριωμένα

οδούς αντί οδόντος, αρκεί

έτσι για εκγύμναση της φιλοδοξίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ‘χω ξαναπεί. Κάπου μέσα μας υπάρχει, ταμπουρωμένος, ο πάλαι ποτέ έφηβος και -ενίοτε – ζητάει το λόγο. Κρύβει εκπλήξεις και σε κάθε περίπτωση πιστεύω ότι κάνει καλή συντροφιά. Έτσι, όταν ο Σπύρος(*) μου έδειξε  κάποια¨σημειώματά¨ του, τού είπα δώσ’ τα μου. Θα τα επιβιβάσω  στο Ιστολογοφόρο και θα τα βγάλω μια γύρα στο διαδίκτυο. Μου τα έδωσε και… Ιδού

TOIXO… TOIXO

Μέσα του Οκτώβρη αρχή εβδομάδας.

Είχε αρχίσει να σουρουπώνει και εμείς ανεβαίναμε στην Άνω Πόλη

Ακολουθούσαμε τη διαδρομή του φεγγαριού. Λίθινοι όγκοι ανάμεσα στα ανηφορικά πέτρινα σοκάκια , τοπίο σε χρόνο μετέωρο καθώς γέμιζε από τη λάμψη του χαμόγελού της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τέσσερα ποιήματα του Νίκου Μοσχοβάκου

ΜΕΡΙΔΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Παφλαγόνας εγώ

και συ της Καππαδοκίας τ’ άνθος

αν εννοήσουμε πόσο δίκιο

έχουν οι Θράκες

κι αντισταθούμε στους Φράγκους

ίσως μετατοπίσουμε λίγο

της ιστορίας το πεπρωμένο

που θέλει τους Σταυροφόρους

να μαστίζουν τους τόπους μας.

Ίσως έτσι έχουμε μερίδιο

στην επόμενη μέρα.

* Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νέα φθινοπωρινά όμορφα ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο

ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ

Χιλιάδες, άπειρα πολύχρωμα βότσαλα

που σμιλευτήκαν από φθορές και προσχώσεις

είναι γεμάτη η παραλία του μυαλού μου.

Στιγμές της ζωής μου που πέρασαν

και τις στρογγύλεψε η μνήμη κι η επιείκεια

βοτσαλάκια που πάνω τους σεργιανίζει

η αναπόληση σφριγηλή κι ολόγυμνη

αναζητώντας εικόνες και πρόσωπα

του περασμένου  καιρού, του πιο ωραίου.

Γλάροι πετούν κι αυτοί ωραίες στιγμές

και μες την πανσέληνο τα χρωματιστά βότσαλα

ανοίγουν φτερά εκστασιασμένα

πεταλούδες γίνονται που δείχνουν από πού πέρασε

κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα απεγνωσμένη.

Δεν έχει βράχια ούτε κολυμβητές

η απόμακρη παραλία του μυαλού μου.

Στην άκρη της μόνο, εκεί που είναι υγρά ακόμη

τα βότσαλά της και λάμπουν στο φως

βρίσκεται ξεχασμένο του πατέρα μου το ψάθινο καπέλο

και της μητέρας μου η μεταξωτή βεντάλια

από ‘κείνο το καλοκαίρι

της αφόρητης ζέστης στο Χαράκι

χρόνια πολλά από σήμερα.

* Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρία ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο

ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Κάθε σημάδι στο πανωφόρι της ιστορίας

χρησιμεύει για την ανίχνευση

της ενοχής και της ευθύνης

των μικρών και λίγων του καιρού μας

που μονίμως καταποντίζονται

στους υπονόμους των αποβλήτων.

Μοναχός, σκεπτικός κι ασυμβίβαστος

προσθέτει τις αιτίες του κακού

κι ανεβάζει στο σαλόνι του μυαλού του

προτομές και πίνακες εκφραστικούς

έτσι που κανείς δεν θα μπορέσει

ν’ αμφισβητήσει το μέγα κύρος του.

Μπροστά το λεγόμενο μέλλον

με ανθούς στο λευκό πέτο του

και πιο πίσω η ουτοπική τρέλα

να χαχανίζει με σιγουριά.

Κάθε σημάδι στο πανωφόρι της ιστορίας

είναι μια εξήγηση της μέθης μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τέσσερα νεότερα ποιήματα από τον Νίκο Μοσχοβάκο

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΟΔΥΣΣΕΑ

Κατόρθωσα μεγάλα

ερωτεύθηκα πολύ

περιδινήθηκα οικτρά.

Επέστρεψα στην Ιθάκη

σκότωσα τους μνηστήρες

ξανάσμιξα με την Πηνελόπη.

Από δω και μπρος

άγνωστο μού είναι

τι παρακάτω θα συμβεί.

Ποτέ μου εξάλλου

δεν είχα πρόγραμμα.

*

ΠΟΤΑΜΙ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γράφει ο Νίκος Μοσχοβάκος

ΤΟΝ ΠΗΡΑΝ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ

Διάλεξε το καφεπορτοκαλί του ένδυμα του πένθους

αφού αποστράφηκε το μαύρο της απώλειας

και το γκριζόφαιο της απόγνωσης, ο Αγαμέμνων.

Προσπάθησε να μειδιάσει ανεπαίσθητα

αλλά ήδη ένιωθε ανήμπορος

για τόσο λεπτομερείς γκριμάτσες

οι ρυτίδες του εμπόδιζαν την έκφραση.

Τότε με τη βραχνή φωνή του δήλωσε

ο κύβος ερρίφθη Κλυταιμνήστρα.

Εκείνη τότε του πρόσφερε ένα ζουμερό πορτοκάλι

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »